زندگینامه

درتوفیق رحمان را کلیدی است که آن بسم الله الرحمن الرحیم است.

درود بردوستان و خوانندگان با فرهنگ واندیشمند این پایگاه اینترنتی

به گیتی دران کوش چون بگذری سرانجام نیکی پی خود بری..

نوشته زیر درشرح حال خودم است البته بقلم اهل بخیه آن را" اتو بیو گرافی" می گویند.

نام پدرم: محمد؛ نام خانوادگی : احسانی مقدم  ؛تابعیت :ایران؛ دین: مسلمان و مذهب : شیعه؛ اگر خدا قبول کند؛وزن با استخوان ۸۴کیلوخالص؛ بدون سابقه کیفری الحمدالله؛شغل فعلی کتابدار وهمچنین نویسنده و وبلاگ نویس واما به گواه شناسنامه ام : در اول فروردین ۱۳۵۸درروستای مهدیه از توابع خراسان جنوبی (بیرجند)به دنیا آمدم . این که دراولین روز فروردین جشن میگیرند ۵۰درصد به خاطر تولد این جانب است .

دبستان را همان جا(مهدیه) گذراندم .راهنمایی ودبیرستان را در شهر خوسف؛ زادگاه بزرگانی همچون

 محمدبن حسام خوسفی (بزرگترین شاعر مرثیه سرای سده نهم ) ودکتر شکوهی(اولین وزیر آموزش وپرورش ایران بعد انقلاب ۵۷) و سیما بیناخواننده محبوبم)در رشته ادبیات وعلوم انسانی طی کردم .مدتی را به کار زیبا سازی ساختمان مشغول بودم .فرزند اول خانواده ۷نفره هستم .پدرم زحمتکش بود واز کودکی یادم هست درکنارش کار کردم.در سال ۱۳۷۹ به تهران آمدم ودر آرشیوملی مشغول خدمت شدم وهمزمان دررشته کتابداری واطلاع رسانی در مقطع لیسانس این دوره را  به اتمام رساندم .درسال ۱۳۸۹بعد از ده سال زندگی درکلان شهروسوسه انگیز؛ تهران را به مقصد شیراز ترک نمودم و با بی بضاعتی علمی وسرمایه اندک درجوار حافظ شیراز درمرکز اسناد وکتابخانه ملی فارس مشغول فعالیت شدم .

روز اول که به استاد سپردند مرا دیگری را خرد آموخت مرا مجنون کرد

حال بهتر است خصوصیات اخلاقی را واین که چه جور آدمی هستم را بیان نمایم و برنامه آینده به قول امروزی ها جلوجلو بپریم زمین نخوریم... از لحاظ قیافه خودم رو خوشگل میبینم اما خواهید گفت از خودش داره تعریف میکنه ؛اگر بگویم بد ترکیبم وزشت دروغ گفتم شما حد وسط را درنظر بگیرید .ولی صحبتی که مو لای درزش نمی رود اینست که تا اندازه ای قدبلند و کمی چاق هستم و قراره لاغر کنم والبته دارند موهای سرم خدا حافظی میکنند.تا دلتون بخواد دنبال دوستان خوش مشرب وخوب و با فرهنگ هستم؛ نتیجه اینکه بی عیب نیستم بی عیب فقط خداست. عرض شود به حضور سروران خودم که علاقه زیاد به خواندن کتاب های سیاست وشعر وادبیات دارم ودرحوزه آرشیو هم به قول واصطلاح شیرازی ها (کمال همنشین درمن اثر کرد)دنبال آدم پایه میچرخم که مطلب یاد بگیرم. این روزها هم که برای ادامه تحصیل در فارس، نقشه هایی دارم...

ممکنه نیازی هم نبود این نوشته ها؛ اما نوشتم به همین سادگی شرحی هم باشد از حال من وچگونگی روحیه ی من

در دنیای نام ها...