مصیبت شهادت حضرت زهرا (ع)
مصیبت شهادت حضرت زهرا (ع)
هنگامی که حضرت علی(ع) بدن حضرت زهرا(ع) را کفن می‌کرد وقتی که می‌خواست بندهای کفن را ببندند صدا زد: ای ام کلثوم، ای سکینه، ای حسن، ای حسین هلمو تزدوا من امکم ... بیایید و از دیدار مادرتان توشه برگیرید که وقت فراق و لقای بهشت است.
حسن و حسین آمدند با آه و ناله فریاد می‌زدند: ای مادر حسن ، ای مادر حسین وقتی که به حضور جدمان رسیدی سلام ما را به او برسان به او بگو بعد از تو در دنیا یتیم ماندیم. آه آه چگونه شعله غم دل، از فراق پیامبر(ص) و مادرمان خاموش گردد؟ امیر مومنان می‌فرماید: من خدا را گواه می‌گیرم که فاطمه (ع) ناله جانکاهی کشید و دستهای خود را دراز کرد و فرزندانش را مدتی به سینه‌اش چسباند ناگاه شنیدم هاتفی از آسمان صدا زد: «یا ابالحسن ارفعها عنها لقد ابکیا والله ملائکه السماء» ای ابالحسن، حسن و حسین (ع) را از روی سینه مادرشان بلند کن که سوگند به خدا این حالت آنها، فرشتگان آسمان را به گریه انداخت» . آنگاه علی علیه السلام آنها را از سینه مادرشان بلند کرد.
ای جان جهان چه شد که رفتی از هوش؟
                                                              بر داغ دلت چرا نهادی سرپوش؟
زهرا ! تو نجات بخش ابراهیمی
                                                            به آتش در ، چرا نگفتی خاموش؟